Σάββατο, Μαρτίου 28, 2009

Κασιόπιτα ή Τεμπελόπιτα...

...οπου κας,στα βλάχικα,σημαινει τυρι και όπου Σαββατο μπορει να σημαίνει και τεμπελιά...


Έτσι πολλές φορές αυτη η πεντανοστιμη πιτούλα παει γάντι όποτε βαριέμαι και θελω κατι γρηγορο,που όμως σιγουρα, θα φαμε όλοι με όρεξη...
Η συνταγη ειναι παραλλαγή σε μια πιτα απο το Ζαγόρι την οποια ονομαζουν και πιτα της τεμπελας,επειδη ,οπως είπαμε γίνεται...μανι μανι!
Βέβαια να ξερετε πως η νοστιμια της καθοριζεται απο τις πρωτες υλες...μην την κανετε με αυγα του σουπερ μαρκετ και  φετα απο δοχείο...
Ψάξτε για χωριατικα αυγα και για μια ξεχωριστη φετα...αν έχετε και γαλα-γαλα,κατευθείαν απο τον παραγωγο...ε τοτε...απογειωνεται η γευση...επισης βαλτε βούτυρο και οχι μαργαρινη,αν αντεχει το στομαχι σας χρησιμοποιηστε φρέσκο,αλλιώς αγελαδινο μα όχι λάιτ.
Δεν είναι πίτα για δίαιτα...τελεια και παυλα!
Εχω την ευκαιρια,κατα διαστηματα,να βρισκω,λογω του τοπου εργασιας μου,προιόντα που είναι αυτο που δηλώνει το όνομα τους και όχι προιοντα επεξεργασιας με προσθηκη χημικων και συντηρητικων,οποτε σας λεω πως έτσι ενοιωσα πλήρως τι εννοουν οι σεφ,όταν σε ερωτηση για τα μυστικά της κουζινας,αυτοι απαντουν:
οι πολύ καλές πρωτες ύλες...οταν το πρωτοδιαβασα μου φανηκε υπερβολικό...
όταν δοκιμασα να μαγειρεψω έτσι, καταλαβα πόσο απόλυτα σωστο είναι

Και μετα το μεγααάλο προλογο  ας δωσω και τη συνταγη!
ΥΛΙΚΑ
2 ποτήρια αλεύρι που φουσκώνει
μισο λίτρο γάλα φρέσκο πλήρες
250 γρ. γιαούρτι
3 αυγά
3 φλυτζάνια φέτα θρυμματισμένη
4 κ.σούπας λιωμενο βούτυρο
λίγο ελαιόλαδο

Σ'ενα μεγάλο μπολ βαζουμε το γάλα,το γιαούρτι,τ'αυγα ελαφρά χτυπημενα και το βουτυρο.
Ανακατευουμε καλα και προσθετουμε το αλευρι.
Τελευταία ριχνουμε τη φέτα.
Το μιγμα πρεπει να ειναι ενας παχυρευστος χυλός,οπότε αν χρειαστει προσθετουμε λιγο αλευρι ακομη ή αν ειναι πολύ πηχτο αραιωνουμε με γάλα.
Στρώνουμε τη ζύμη σ'ενα μέτριο στρογγυλο(ή ορθογώνιο ταψί) το οποιο έχουμε λαδώσει.
Να ξερετε πως για να ειναι νόστιμη δεν πρεπει το παχος της πιτας να είναι μεγάλο.
Ραντιζουμε την επιφανεια με λίγο ελαιολαδο.
Ψήνουμε στους 200 β. ώσπου να ροδοκοκκινισει

Ζεστή ειναι σούπερ,μα η κορη μου λεει πως κρυα της αρεσει πιο πολύ...

ΥΓ...και μην ξεχασετε πως αποψε,8.30, κλείνουμε τους διακοπτες του ηλεκτρικου τουλάχιστον για μια ωριτσα...

15 σχόλια:

ΕΛΕΝΑ είπε...

Μου δωσες ιδέα, συγκέντρωσα τα υλικά και ξεκινάω να την φτιάξω!!
Ααααχχ μπισκοτένια μου, τα αγνά υλικά είναι μια πονεμένη ιστορία στην ... πρωτεύουσα.
Ετσι βάζω να την φτιάξω με αυγουλάκια σούπερ μάρκετ, φέτα σούπερ μάρκετ και λοιπά σούπερ μάρκετ υλικά.
Παρ' όλα αυτά, νόστιμη πιστεύω θα γίνει και έτσι!
Θα σου πω εντυπώσεις το απόγευμα, αλλά αφού σου άρεσε, θα μας αρέσει σίγουρα κι εμάς!
Φιλάκια:)

spirou είπε...

Την κάνει η μαμά μου κάποια βράδια (που θέλει κάτι γρήγορο σε πίτα και βαριέται να ανοίξει φύλλο) και τη λέμε κασιάτα. Πολύ νόστιμη και μου αρέσει κι εμένα καλύτερα κρύα,που δε μυρίζει και το αυγό.Μιαμ!

big mama είπε...

Έφτιαχνα και εγώ μια παρόμοια παλαιότερα. Έχω καιρό να φτιάξω κάτι τέτοιο. Θα την δοκιμάσω όπως την έχεις εσύ. Τώρα για τα υλικά...πονεμένη ιστορία που λέει και η Έλενα!

Olga είπε...

Καλησπέρα! Αυτή είναι η περίφημη, πίτα της Ηπείρου, που έτυχε να φάω στο Μονοδένδρι της Ηπείρου, πρίν πολλα χρόνια και που τρώω αρκετά συχνά, λόγω του οτι έχω φίλη απο Ζαγόρια. Είναι κάτι παραπάνω απο ωραία! Το μυστικό όμως είναι, εκτός απο αυτα που είπες, το οτι η μαμά της φίλης μου, Ιούνιο μήνα , εκεί πάνω, λόγω κρύου, την έψηνε στην ξυλόσομπα!Καλό ΣΚ..

ΕΛΕΝΑ είπε...

Την έκανα, την έκανα!!
Είναι πραγματικά πάααρα πολύ νόστιμη!!
Στη γεύση μου θύμισε αρκετα την ανοικτή τυρόπιτα που φτιάχνω κι εγώ, πάνω κάτω τα ίδια υλικά είναι, οι αναλογίες διαφέρουν.
Σε ευχαριστούμε πολύ για την νόστιμη πιτούλα που μας πρότεινες:))

Maria Tzirita είπε...

Την έχω δοκιμάσει αυτή την πίτα κι ομολογώ είναι πεντανόστιμη! Δεν ήξερα πώς φτιάχνεται, να που έμαθα και σ'ευχαριστώ! Φιλάκια πολλά!

Aspa είπε...

Θα τη δοκιμάσουμε το συντομότερο! Η άλλη αγαπημένη μου συνταγή για τυρόπιτα που είχες δώσει παλιότερα είναι η «Σέρβικη». Τη φτιάχνω συνέχεια! Καλή εβδομάδα!

homemade είπε...

μμμ...νοστιμότατη..πολύ ωραία ιδέα....
αντε καλή μας όρεξη...
νάσαι καλά ευχαριστώ

cook είπε...

πρέπει να σας πω,οτι κι εγω την πρωτο εφτιαξα με υλικα του Σ/Μ...αργότερα που είχα αγνες πρωτες ύλες και την ξαναέκανα, καταλαβα την τεραστια διαφορα στη γευση...αν καποτε το πετύχετε,είμαι σιγουρη πως θα αναφωνησετε σαν εμένα...ΑΛΛΗ ΓΕΥΣΗ!!!

@ελενάκι μου
χαιρομαι που σας αρεσε :)

@spirou
...παρόμοιο το ονομα!

@big mama
νομιζω πως σε οποιον αρεσει η φετα δεν υπαρχει περιπτωση να μην την ευχαριστηθει

@ολγα
ναι!...ο φούρνος με ξύλα...αλλη νοστιμια στα φαγητα...

@Μαρακι μου
όπως είδες ειναι γρηγορη και ευκολη...

@Άσπα μου
ωστε σας αρεσει κι εσας πολύ η Σερβικη τυροπιτα...κι εμεις εδω τρελλαινόμαστε! :)

@homemade
καλως μας ήρθες :)

panathinaeos είπε...

ειναι οντως μια υπεροχη πιττα, αλλα οπως λες κι εσυ το θεμα ειναι που θα βρουμε ολα αυτα τα γνησια και φρεσκα υλικα, και βεβαια και το καλο τυρι!

ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ είπε...

και εγώ και εγώ,
μόνο που ως εγγονή Βλάχου πρέπει να σου πω ότι δεν πρέπει να γίνεται τόσο παχιά, μα μόλις ένα δάκτυλο, τότε είναι σωστή, δηλαδή με τα υλικά σου έφτιαχνες δυο ίσως και μια μικρή ακόμη

lena manta είπε...

Λοιπόν γλυκιά μου cook, τη συγκεκριμένη πίτα (χωρίς το γιαούρτι όμως) την έφτιαχνε η γιαγιά μου, που την είχε μάθει από την πεθερά της, (ηπειρώτισσα γαρ) και η συνταγή πέρασε και στα δικά μου χέρια. Εμείς την λέμε κουρκουτόπιτα (επειδή είναι από κουρκούτι) και σίγουρα δεν είναι για...δίαιτα! Επίσης και τα παιδιά μου την τρώνε ζεστή (κατά προτίμηση καυτή) αλλά τρελαίνονται γι αυτήν και όταν είναι κρύα! Αποτέλεσμα: Ποτέ δεν μένει για δεύτερη μέρα παρ' όλο που κάνω διπλή δόση!!!

cook είπε...

@ panathinaeos
..μεχρι να τα βρουμε την απολαμβανουμε με υλικα του Σ/Μ...αν βρουμε καποτε καλα υλικα και τη δοκιμασουμε δε θα θελουμε να την ξανακανουμε αλλως :)

@γαστεροπληξ
αληθεια!!...κραταω την υποδειξη και θα την εφαρμοσω :)
μερσι!

@λενα μου
αχ...αυτες οι πιτες της ηπειρου δεν εχουν ταιρι...μα κι εδω στη Ρούμελη,μια χαρα τις κανουν..σιγουρα πολύ καλυτερα απο εμας στη μεσσηνια :)

foodamentaltherapy είπε...

Γεια σου Κουκ με τα ωραία σου. Σα Ρουμελιώτισσα που είμαι την τρώω συχνά την πιτούλα σου. Η μαμά μου μου την κάνει μάλιστα με καλαμποκαλευρο (στο χωριό μας δεν είχανε στάρια) γιατί αρέσει σε μένα περισσότερο και την λέμε μπομπότα. Αν βάλουμε και κολοκύθι ή / και πράσο (και ότι άλλο χορταράκι έχεις ταιριάζει) τότε τη λέμε λαχανόψωμο. μ'αρέσει τρελλά και δεν με πειράζει στο στομάχι όπως το φύλλο. Θα συμφωνήσω όμως με την εγγονή βλάχου Γαστεροπληξ, πρέπει να είναι πολύ λεπτή. Δηλαδή όσο πιο λεπτή τόσο πιο νόστιμη και τραγανούλα. Αχ τι μ'έπιασε τώρα και έχω μια πείνα!!!
καλές πίτες
κικιτρι

cook είπε...

μου αρεσει πολυ το καλαμποκαλευρο...έκανα μια παρομοια, με καλαμποκαλευρο και φετα,που προερχεται απο τη θεσαλια και την ονομαζουν...ζεματουρα!
(την ειδα στην εκπομπη μαγειρεματα)

Οσο για τη συμβουλη...την εμπεδωσα πληρως!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...